۱۹ اردیبهشت ۱۳۹۸
اردیبهشت ۱۹, ۱۳۹۸

لباس های سنتی هندوستان

اردیبهشت ۱۹, ۱۳۹۸ ۰ دیدگاه

لباس های سنتی هندوستان

لباس‌های سنتی هندی، بر اساس مناطق جغرافیایی، شرایط آب و هوایی، فرهنگ و اقوام مختلف از منطقه‌ای به منطقه‌ی دیگر متفاوت است. هند یک کشور چند فرهنگی است. هر کدام از این فرهنگ‌های متفاوت تاریخ و سنت‌های خود را دارند و قدمت آنها اغلب به هزاران سال پیش می‌رسد.

از سویی دیگر، این فرهنگ‌ها دارای طیف متنوعی از عناصر فرهنگی هستند و در مسائلی مانند دین، زندگی سنتی، غذاهای روزانه و لباس با یکدیگر فرق دارند.

در عصری که بیشتر کشورهای دنیا در حال غربی کردن جوامع خود و جهان شدنی هستند، هند موفق شده تا با استفاده از لباس‌های سنتی مردمش، فرهنگ غنی خود را حفظ کند. لباس‌ها و پوشاکی که هندی‌ها استفاده می‌کنند، بسیار گسترده و گوناگون است؛ به طوری که برای هر مراسمی، لباس مختص آن را بر تن می‌کنند. لباس‌هایی که در هند مورد استفاده است، طی زمان به تکامل رسیده‌اند.

Sari(ساری):

بدون شک نام ساری را تابحال بارها در جاهای مختلف شنیده اید و آنقدر معروف است که حتی شنیدن نام آن ما را به یاد هند و داستان هایش می اندازد. یکی از قدیمی ترین و سنتی ترین لباس های زنان هندی، ساری است. ساری، تکه ای پارچه به طول ۴ تا ۸ متر و عرض ۶۰ الی ۱۲۰ سانتیمتر است که بر روی بدن در سبک های مختلف پیچیده شده است.

جالب است بدانید امروزه ساری دیگر فقط محدود به هند نیست و این لباس نه تنها در هند بلکه در کشورهای دیگر دنیا هم توسط افراد زیادی پوشیده می شود.

برای پوشیدن ساری باید در قسمت بالاتنه، لباسی آستین کوتاه پوشید و سپس ساری را به تن کرد تا لباس پوششی کامل را برای بانوان به ارمغان آورد. البته این روزها قسمت بالاتنه ی ساری نیز قسمتی از همین لباس محسوب شده و به عنوان قسمتی از ساری به فروش می رسد اما در قدیم این دو قسمت جدا بودند.

جالب است بدانید که پوشیدن ساری در هند به معنای فضل و بخشش آن فرد است، یعنی نوع پوشش باید ارتباط مستقیمی با خلق و خوی فردی که آن را می پوشد داشته باشد. مرسوم ترین فرم ساری، ساری ابریشمی، kanjivaram sari و banarasi sari است. استایل پوشیدن این لباس در هر منطقه ای از هند با جای دیگر فرق دارد. بعضی ها آن را با یک pallo (پالو) در جلو و برخی هم آن را با پالو که در پیشت آویزان می شود می پوشند. این لباس به خانم ها زنانگی ظریفی می بخشد. قدمت ساری به ۲۶۰۰ سال قبل از میلاد مسیح برمی گردد.